Τουρκική πρόκληση στον ΟΗΕ για τις έρευνες στην Κρήτη - «Ευφάνταστες ερμηνείες» απαντά η Αθήνα
Η Άγκυρα μεταφέρει στα Ηνωμένα Έθνη τις έρευνες νοτίως της Κρήτης επιστρατεύοντας και πάλι το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Την ώρα που η Ελλάδα θωρακίζει το γεωπολιτικό της προφίλ μέσω στρατηγικών ενεργειακών συμφωνιών με τον κολοσσό Chevron, η Τουρκία επιχειρεί να αναχαιτίσει την ελληνική κυριαρχία επιστρατεύοντας το άκυρο Τουρκολιβυκό μνημόνιο. Με μια επιθετική επιστολή στον ΟΗΕ, η Άγκυρα στοχοποιεί τη νομοθεσία που «ξεκλειδώνει» τις έρευνες νότια της Κρήτης, επιμένοντας στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Η πρόσφατη είσοδος της αμερικανικής Chevron στα οικόπεδα της νότιας Κρήτης δεν αποτελεί απλώς μια επιχειρηματική κίνηση, αλλά μια στρατηγική επιτυχία της Αθήνας που εδράζεται στον νόμο Μανιάτη (4001/2011). Η νομοθεσία αυτή προβλέπει τη χάραξη μέσης γραμμής ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης, «κλειδώνοντας» στην πράξη περιοχές που η Τουρκία και η Λιβύη προσπαθούν αυθαίρετα να οικειοποιηθούν. Η παρουσία του αμερικανικού κολοσσού σε οικόπεδα που επικαλύπτουν το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο αποτελεί την ισχυρότερη απάντηση της Ελλάδας στις προκλήσεις της Άγκυρας.
Η τουρκική αντίδραση μέσω ΟΗΕ
Μόλις πέντε ημέρες μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, η Τουρκία έσπευσε να καταθέσει επιστολή στον ΟΗΕ, που στάλθηκε στα Ηνωμένα Έθνη στις 16 Φεβρουαρίου, επιβεβαιώνοντας τη στρατηγική της «διπλής γλώσσας». Στο κείμενο αυτό, η Άγκυρα επιτίθεται στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο, κατηγορώντας τες για παραβίαση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
Το κύριο «αγκάθι» για την Τουρκία είναι ο νόμος 4001/2011, τον οποίο χαρακτηρίζει παράνομο και «μονομερή», καθώς αντιλαμβάνεται ότι η εφαρμογή του ακυρώνει στην πράξη τις αξιώσεις της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Το δόγμα της «περιορισμένης επήρειας» των νησιών
Στην επιστολή της, η Τουρκία επαναλαμβάνει τις μαξιμαλιστικές της θέσεις για το Δίκαιο της Θάλασσας, ισχυριζόμενη ότι τα ελληνικά νησιά πρέπει είτε να αγνοούνται είτε να έχουν «περιορισμένη επήρεια» αν βρίσκονται στη «λανθασμένη πλευρά της μέσης γραμμής». Επιπλέον, χαρακτηρίζει ως παράνομη τη συμφωνία μερικής οριοθέτησης Ελλάδας–Αιγύπτου, προβάλλοντας τα δικά της αυθαίρετα όρια, τα οποία στηρίζονται σε συμφωνίες με τη Λιβύη και το ψευδοκράτος.
Δείτε παρακάτω ολόκληρη την επιστολή της Άγκυρας στον ΟΗΕ:
ΥΠΕΞ: «Ευφάνταστες ερμηνείες που δεν παράγουν δίκαιο»
Λίγη ώρα μετά την ανάρτηση της επίμαχης τουρκικής επιστολής στον ΟΗΕ, η Αθήνα πέρασε στην αντεπίθεση απορρίπτοντας ως «ευφάνταστες και αυθαίρετες» τις ερμηνείες του Δικαίου της Θάλασσας από την Άγκυρα, όπως αυτές διατυπώθηκαν στην πρόσφατη επιστολή της προς τον ΟΗΕ. Μετά την τουρκική αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, διπλωματικές πηγές ξεκαθαρίζουν ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν παράγει έννομα αποτελέσματα, υπενθυμίζοντας πως τα νησιά διαθέτουν πλήρη επήρεια σε θαλάσσιες ζώνες, ακριβώς όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.
Σύμφωνα με ελληνικές διπλωματικές πηγές η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη.
Όπως αναφέρουν διπλωματικοί κύκλοι, η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ.
Από το υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνεται ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Ως γνωστόν, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.
Μάλιστα, οι ίδιοι ελληνικοί διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι θα πρέπει η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή.
Τα 3 νομικά «οχυρά» του Ν. 4001/2011
Η νομική «ασπίδα» της Ελλάδας απέναντι στις τουρκικές αμφισβητήσεις εδράζεται στον νόμο 4001/2011. Με τον λεγόμενο νόμο Μανιάτη προβλέπεται η αρχή της μέσης γραμμής, που κατοχυρώνει τη μέση γραμμή ως προσωρινό σύνορο ελλείψει συμφωνίας, «κλειδώνοντας» τις περιοχές νότια της Κρήτης έναντι του Τουρκολιβυκού. Σε ό,τι αφορά το δικαίωμα αδειοδότησης ορίζει το αποκλειστικό δικαίωμα της Ελλάδας να προκηρύσσει οικόπεδα και να υπογράφει συμβάσεις με διεθνείς κολοσσούς (Chevron) σε μη οριοθετημένες ζώνες. Επίσης ο νόμος Μανιάτη είναι πλήρως εναρμονισμένος με όσα προβλέπει η UNCLOS και ενσωματώνει πλήρως το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, προσδίδοντας κύρος και νομική προστασία στις έρευνες απέναντι σε τρίτα κράτη.
